Sökklarnir klárir og komnir undir hátalarana

Það hafðist að klára sökklana. Ebonylakkaðir og allt. Spækarnir á sinn stað - upp í loft - og hátalararnir ofan á. Það er ótrúlegt hvað þetta breytir hljóðinu. Bassinn verður jafnari og þéttari. Hreint dúndur. Spurning hvort ég þarf nokkuð að eiga við þá meira annað en að klára þá útlitslega.

Stefni að því að ná því í sumarfríinu.

(Ég þarf að henda mynd inn fljótlega).

Sandur kominn í annan sökkulinn

Svakalega tekur langan tíma að þurrka sand. Og svakalega fer mikill sandur í sökklana. Líklega um 15 lítrar í hvorn. En alla vega, þá er ég búinn að þurrka heila fötu og sandurinn fór í annan sökkulinn í gær og lokið var límt ofaná.

Sandur í sökkla

Það er orðið nokkuð um liðið, síðan ég færði inn síðast, en verkefnin hafa verið mikil. Nú er ég sennilega að fá tíma til að fara í stillingar og ljúka smíðinni.

En ég er búinn að ná mér í sand í sökklana og er að þurrka hann. Kannski verður hann orðinn þur um helgina. Þá verður hægt að fylla þá, loka þeim, pússa og mála -- og setja pinnana!

Meira fljótlega.

Enn framfarir

Hátalararnir eru enn að batna. Diskantinn er kominn upp, þannig að ekki er lengur þörf á að auka við diskant á magnaranum. Ennþá þarf ég þó að minnka bassann aðeins. Sjáum til í 2-3 vikur enn.

Áframhaldandi prófun

Hátalararnir eru að tilkeyrast. Tónninn að mýkjast, en góðir hátalarar sýna lélegu inpútti enga miskunn. Ég þurfti að setja magnarann í viðgerð, því að hægri rásin var að truflast (það dró niður í henni annað slagið og einstöku sinnum heyrðust smá brestir). Það er víst heita vatnið og brennisteinsvetnið sem því fylgir, sem leggst á kontakta og Denon er greinilega með silfur í sínum snertum, þannig að verkstæðið skiptir yfirleitt um snertur. Þeir áttu þær ekki núna og létu nægja að hreinsa og húða með hlífðarefni.
Þannig að núna virkar allt fínt.

Ég er búinn að prófa alls konar músik núna, og mér sýnist stefna í að ég þurfi að minnka viðnámin á miðtónana og í það minnsta hátónana. Það má prófa líka að auka við ullina á mismunandi stöðum til að tempra bassann.

Annars (eins og vísað var til hér að ofan) eru innpúttin misjöfn. Sérstaklega kemur þetta mikið fram á sjónvarpinu. RUV er í fína lagi, en Stöð tvö og flestar aðrar rásir virðast hljóðhannaðar af guttum eins og þeim sem fylla skottið á bílunum sínum af bassakeilum. Verulega ýktur bassi og mikið til lýta. Þetta kemur ekki mikið fram í sjónvarpstækinu sjálfu, en þegar hljóðið er tekið yfir í góðan magnara (HI-FI) og hátalara, sem skila dýpt, þá er ekki gaman.

Stöð tvö og aðrar sjónvarpsrásir, sem láta heyrnarskerta unglinga stjórna hljóðinu, ættu að hugsa sinn gang!

Það verður smá hlé á frekari skrifum, því að ég reikna ekki með að hafa tíma til frekari tilrauna á næstunni. En það er verulega gaman að geta stjórnað eðli hátalaranna eins og hægt er að gera með þessa frá IPL Acoustics.

Næsta mál er að klára að setja tauið á grillið og síðan að mála hátalarana framan og aftan og að spónleggja þá. Einnig er eftir að fá þurran sand og fylla sökklana, líma lokið á þá, mála og setja pinnana (spikes) á.

Hátalararnir samsettir, tengdir og prófaðir

Jæja, þá hafði ég það af. Náði að klára að líma saman hátalarana á laugardagskvöld. Ég lagaði fyrst það sem ekki hafði náð að festast nógu vel af frauðplastinu, krumpaði einangrunarhólkana í deiliboxinu og á plús snúrunum í hátalarana, svo að ekki kæmi upp víbringur þar, merkti þær einnig með rauðu teipi, límdi inn í hliðarplötuna frauðplötuna, sem á að vera til hliðar við bassann, vigtaði ullina og setti í á þremur stöðum samkvæmt tilmælum hönnuðar.

Hér er búið að merkja plúsana, setja ullina og frauðið í hornin (viðbót við það sem hönnuður setur upp). Reyndar endaði ég á að setja ull á alla fjóra staðina, sem mælt er með og virðist ekki af veita.

Allt small þetta saman og prófun nú skilaði betri árangri heldur en forprófunin, sem minnst var á í fyrri pistli. Hátalararnir eru ekki eins "boomy", en hátíðnin er samt hlutfallslega veik miðað við mið- og bassaeiningarnar. Líkast til þarf ég að skipta um viðnám og fara niður um 1,5 ohm (eins mikið og leyft er) fyrir hátíðnina. En það er best að leyfa hátölurunum að brjóta sig í nokkrar vikur og skoða málið þá.




Að öðru leyti kom prófunin frábærlega út. Klassík og kóramúsík kemur sérstaklega vel út, en einnig músíkal eins og "Chess" eftir þá ABBA félaba Björn og Benny og textahöfundinn Tim Rice. Ótrúlegt dúndur. Ég prófaði einnig m.a. "In the Plain" með Savage Rose og þar opnuðust nýjar víddir. Hreint frábært miðað við plötu (disk) frá 1968 (diskurinn reyndar remasteraður fyrir nokkrum árum -- masterinn hlýtur að hafa verið góður!).

Gospel og lofsöngsmúsík frá Vinyard hljómaði nú allt í einu stórfenglega.

Dýptin í hátölurunum er ótrúleg, bassinn hreinn og tær og auðstaðsettur. Miðtónarnir skýrir og gefa bæði miklu betra stereó en gömlu hátalarnir, en einnig koma öll smáatriði miklu betur fram. Veik hljóðfæri, sem áður heyrðust ekki fá nú að skína í gegn.

Hátalararnir eru einni að skila meiru núna en áður, sem sýnir sig í því að sama styrkstilling á magnaranum gefur meira hljóð en áður.



SDG (Soli Deo Gloria)!

Fyrsta prófun

Ég náði að klára að setja hátalaraeiningarnar í seinna boxið. Þá var bara að tengja og sjá hvort allt virkaði rétt. Og það var ekki annað að heyra. Lokið var bara lauslega fest með einu bandi, þannig að bassinn verður engan veginn eins þéttur eins og í endanlegu boxi, en hátalararnir virðast keyra léttar en þeir gömlu. Mjög skýrir og stereóið miklu betra en í þeim gömlu. Miðtónasviðið skýrara og djúpur bassi kemur vel fram. "Loudness" er óþarft jafnvel á minnsta styrk. Örlítið plasthljóð miðað við hina, en ég á von á að það breytist þegar búið verður að tilkeyra hátalarana.

Vinstri hátalarinn með grillrammanum, hinn ekki.